ilk o haberdar etmişti böyle bir şarkının varlığından, o söylemişti..
yine o söyledi, ‘balık’ sesiyle;

“sen iyi bilirsin, ben en çok seni sevdim..
seni sevdim..”

5 dakika 6 saniyelik bir saygı duruşu.
bıkmadan.. usanmadan.. her defasında, ölesiye..
resimler birikmişti içimde, içimde kalmasın diye şimdi bir dikenin üstünde..
“konuşamıyor insan, böyle havalarda”

Şarkı bitti uyandım; yoksun ve korkarım ki hiçbir zaman gözümü sana açamayacağım…

bu şarkıya bir şeyler yapmam lazımdı, bunu yaptım…

mecazen, mecazen …