“Onların, yani sizin hayatınıza
Şarkılar girmiş, şarkısız edemiyorsunuz
Şarkılar, yani barış, yani gökyüzü
Yani bazen burun buruna geldiğiniz köşebaşlarında
Sonra usul usul, yavaş yavaş kaybettiğimiz
Yani dost geldi gelecek, sevgili sevdi sevecek
Yani yaşamak adına güzel düştüğü olan
Şarkılar, yani yanıldığımız…”
 
Ya siz bu yazıyı okurken bir melodi, bir ritim çınlamıyorsa kulaklarınızda? Allah kahretsin, ya kalabalıklar içinde yalnızsanız, aklınızda binlerce soru, başınızda binbir […]

..hala şarkılar var, ondan.

Öyle çok şey var ki; dile gelip de geri giden, kalemin ucundan dönen. Bir bir geri teperken biber tadında kırıntılar, tekrar yutmanın verdiği zorlukla birleşince acı; ne de zor “yok birşey” demek. Gerçekten yok mu? Yoksa neden bu yüzündeki ekşimsi ifade. Varsa neden dillendirmezsin? Çünkü anlatsam da anlamazsınız, çünkü kitabın sonunu, dayanamayıp meraktan okuyanlardansınız. İşte […]

bu gökkuşağı bile betondan kent
- ki çoğu zaman tenha -
ve yüreğimdeki çiçekleri umursamazsızın beni
çiğneyen arabalar, yollar ve bu kalabalık;
öylesine yaşamak mesaisinde hep
ve her görüşümde yollarda mutlu yüreğimi
ürküten, içimdeki mavi gözlü çocuğun en güzel
oyuncağını: düşlerimi inciten, ağızlar dolusu ve
en büyük harflerle kural diye bağıran o malum
uyarı: köprüden önce son çıkış
 
görülesi değil midir ötesi köprünün..
ya bir kalp […]

Bu gidiş gelişler yordu seni hep… Bir türlü yoluna girmedi bu hayat. İsteklerin bir bir olurdu da ya sırası yanlıştı ya geç kalmıştı… Şaşırtıyordu bu sıralama seni, yolundan ediyordu. Darmadağın oluyordun. Hiçbirşeyin peşinden tutkuyla gidemedin, gitmedin belki de bilmiyorum. Uzaktan uzağa seyrederken seni hep içimde birşeyleri düğümledin… Ağzımdan çıkacakları hep tarttım, hep hesapladım. Kırmaktan korktum […]

dostum, güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma..
kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de..
unutma, yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez.
yolcuya bakıp, yolunu tanıma.
yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver.
vahim olan, yolun yolcusuz olması değil;
asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır;
yolsuz, hedefsiz, amaçsız, şaşkın, hercai ve seyyal
“en doğru […]