Ortada bir “ama” varsa; ondan önce söylenen herşey boştur, unut gitsin…

Kapattım ucu kıvrılı yerinden bir defteri,
bir defter adınla hükümlü şimdi..

Tedbil-i mekanda ferahlık yokmuş aslında,
Acının yüzölçümü; yeryüzünden çokmuş aslında…

Doğrum yok benim. Her yarım şey gibi.
Ne kederli, ne de mutlu.
Peki ya sen! Hiç hikayen yok mu senin?

Aslolan hayattır;
bir akvaryumu yazmak,akvaryumda yaşamaktan kolaydır.
Bu yüzden her dize biraz eksik,her şiir biraz yalandır…

O; bir başkasının
onu benim kadar
sevebileceğini düşünüyor
onu bırakıyorum..
Ben; bir başkasını
onun kadar sevemeyeceğimi düşünüyorum
beni bırakıyorum..