bu gökkuşağı bile betondan kent
- ki çoğu zaman tenha -
ve yüreğimdeki çiçekleri umursamazsızın beni
çiğneyen arabalar, yollar ve bu kalabalık;
öylesine yaşamak mesaisinde hep
ve her görüşümde yollarda mutlu yüreğimi
ürküten, içimdeki mavi gözlü çocuğun en güzel
oyuncağını: düşlerimi inciten, ağızlar dolusu ve
en büyük harflerle kural diye bağıran o malum
uyarı: köprüden önce son çıkış
 
görülesi değil midir ötesi köprünün..
ya bir kalp […]

“Her halükarda ıslanıyor dizden aşağısı. ne kadar büyük olursa olsun şemsiyeler. sonra rüzgar vurunca üşüyor dizler. hem sonra nasıl olursa olsun bir yolunu bulup yanağa en az bir kere dokunur “yağmurun elleri”. çocuk gibi nemli olsun diye kadınların yanakları. kadınları acaba en iyi yağmur mu anlar? ya da yağmuru mu kadınlar?
sigara dumanı resim gibi duruyor […]

dostum, güneşe bak, toprağa bak, suya bak, buluta bak; fakat, arkana bakma..
kimin geldiği önemli değil, kimin gelmediği de..
unutma, yolcu değişir, yol değişir, ama menzil değişmez.
yolcuya bakıp, yolunu tanıma.
yola bak, yolcuyu tanı, yolcu hakkındaki kıymet hükmünü ona göre ver.
vahim olan, yolun yolcusuz olması değil;
asıl vahim olan yolcunun yolsuz olmasıdır;
yolsuz, hedefsiz, amaçsız, şaşkın, hercai ve seyyal
“en doğru […]

“Sonra durdum. Aniden. Tam kalbimin dur dediği yerde. Bir adım bile ileride değil, tam o yerde, durdum. Yokuşun başında, Boğaz’a bakan bi yerde.”
Aniden doğan bir güneş vardı, ve o doğana kadar bize eşlik eden ay, ardından kayması dört gözle beklenen yıldızlar.. Bizi üzen bir şeyler vardı, aniden ‘gitme’ eyleminin akla gelmesi ve o fikrin zihinde […]

Karar veremedik bi türlü, siyah olsun yok hayır beyaz derken.. Ikram-zidane temalarından vazgeçemezken, böyle işte kafamıza göre bir şeyler yapmaya başladık, iflah olmaz tema denemelerimiz son sürat devam etmekte.. Bilginize (:

2005 için, içim dışım bir başka biçim (:
“eternal sunshine of the spotless mind”