“dolu dünya sevgilim;
dikkat et ne olursun..”
 

Herşey uzak, herşey yabancı. Kalsan yabancı, dönsen daha yabancı. Kendi yatağında misafir olmak. Diken üstünde oturmak dedikleri tam da böyle birşey. Ya kendini hiçbir yere ait hissetmemek ? Uzakların cazibesi de uzun ömürlü değil işte. Belki bir kelebek ömrü. Anlık aidiyetler. Sonrası koca bir boşluk. Önünde uzanan sonsuz deniz gibi. Tanıdık sesleri duymak istemek [...]

“bir daha aşık olamam bu ÅŸehirde,
iki kez yıkanılmaz ki bir nehirde.”
 
hüzünlü ÅŸarkıları vardı gitarında, sesinde, tınısında.. daha ilk çıkışında ekrana, arkasında her yaÅŸtan insan biriktirmiÅŸti.. söylediÄŸi ÅŸarkılar, yaptıkları farklıydı.. “sana dair, anlasana, daima, mavi duvar” daha neler neler ezberletti bu şarkıların hiç birini bilmeyenlere.. uzun zaman geçti üstünden, sonunda beklenen albüm geldi o büyülü sesten..
 
güzel anılar gibi hüzünlü, hüzünlü şarkılar gibi güzel insan;
 
özgür çevik..