nasıl, neden ve niçin bilmiyorum ama kapını bir daha çalmayacaktım.. bir harbiye akşamı sessizce aralayacaktım kapını, tam sen her şey bitti diye düşünürken karşında olacaktım.. ister aşk ister ayrılık vaat et bana aldırmayacaktım.. ve sana bir kere daha tapacaktım.. olmadı sözümü tutamadım.. bir mart ayında, hem de daha başında balık oldum, attım kendimi yine derin sulara.. biliyorum, aydınlık çok yukarıda, dibe inmeden de çıkamıyor insan yukarıya..

demiÅŸ miydim önceden; “ay’ımdır hep tutulurum” diye..
ama hep ay’a..

O gelsin, yalnızlığını şarkı şarkı söylesin bana..

Yazı hakkında;

1 Yorum

1. debelenenhamambocugu demiÅŸ ki: (4 Mart 2008 saat 1:02)
   

   tutunduklarına tutulmamak lazım galiba..
   mart’a baÅŸlarken biter
   nisan gelmeden yenisi baÅŸlar..
   hiç olmadı 1 sene sürsün..
   hayat bu..
   kolunun birisi kırılsa da öbürüyle tutunmak lazım..
   yaşamaksa öylesi de yeter dert etme..(:

Yorum Yaz