“Oturdum bilgisayarın başına, açtım notlarımı, dedim bir şeyler karalayayım..
Beceremedim, ki beceremiyorum..
 
 
Aşk desen hep anlatıldı, hep yazıldı, çizildi, söylendi..
Söylenmeyen bir şey kalmadı onunla ilgili..
Söylenenleriyse zaten yaşıyorum.. Tüm ihtişamıyla..
“Şimdilik” uzaktan da olsa..
Şöyle bir uzanıyorum yatağıma, o uzaklar da yakın oluveriyor o anda..
Tadımlık.. Saniyelik.. Geçici.. Kalıcı’nın özlemiyle..
Ben size biraz özlemeyi anlatayım.. Kendimce..
“Özlemek” kelimesinin değeri anlaşılıyor bu askerlik denen […]

nasıl, neden ve niçin bilmiyorum ama kapını bir daha çalmayacaktım.. bir harbiye akşamı sessizce aralayacaktım kapını, tam sen her şey bitti diye düşünürken karşında olacaktım.. ister aşk ister ayrılık vaat et bana aldırmayacaktım.. ve sana bir kere daha tapacaktım.. olmadı sözümü tutamadım.. bir mart ayında, hem de daha başında balık oldum, attım kendimi yine […]

Bak ne diyorum! Buluta bak, buluta. İlk cemre düştü bugün havaya! Saklan bir kuytuda, sevin gizlice, çırpıştır ellerini, kimse görmesin:
“Yaşşassın!”
 
Göğe bak, göğe. Gözün kıvış kıvış kamaşsın. Amman, Hakkı Devrim bugünlük bizi uydurmasyon laflarımız için bağışlasın. Çünkü bu, “Yeni Cemre Lügati”; gözden geçirilmemiş ilk basım!
 
[…]