"seni, özlerken
mevsim kar beyaz.
kılcal damarlarımda gezerken
sev biraz..
sus –ma
bu kez
dolaylı yolların dönemeçlerinde ayak izlerine sarıldığım,
bak –ma
kucaklar mıyım çıkıntılarını toprak tozdan, yolda izden olmasa?
dönüp ardına
bak biraz..
kuru kurabiyelerim
ezilirken damağımda
dağılırken
erirken
tat verirken
hep bir yerde tıkanışın
sonra bütün soluÄŸumu yırtarak kalbime batışın
ah hücrelerimin tutsağı, kodessel düÅŸkünüm
kapadığın kapıları
aç biraz..
sana yanıldım
sana yalındım
sende bunaldım
sende bulandım
ben kime taptım?
kalbini
yor biraz..
bu şehri ortasından
vuracaksan
çıkmalısın
baÅŸkalaÅŸmış vücutlardan
kaçmalısın
laçkalaÅŸmış suretlerden
almalısın
sen –li aynalardan
zira suretin siluet ayna camı yansımalarının içime düÅŸen gölgelerinde..
seviyorsan beni
kal biraz..
sev biraz..
bak biraz
aç biraz
yor biraz
kal biraz.."
Kaan Özer

sev biraz..
bak biraz
aç biraz
yor biraz
kal biraz…..”
bu cumlelerı soyledıgımız ınsanlar -mez,-maz’larla yasarlar
sev-mez
bak-maz
ac-maz
yor-maz
en onemlısı asla kal-mazlar……
kalmazlar giderler
ve arkalarına bile bak-mazlar..
ona yanıldığımızı
ona yorulduÄŸumuzu
onun için var olduğumuzu
o oldu mu olduÄŸumuzu
o olmazsa olmazımızı
bilmezler!..
bakmaz giderler..
acı acıtmaz artık acıtsa bile kanatmaz ne yazık !..
sana yanıldım
sana yalındım
sende bunaldım
sende bulandım
ben kime taptım?
kalbini
yor biraz..
bu sözlere takıldım kaldımmmm
mez ‘ler) ne anlamlar yüklü bir hece.
bütün olumsuzluÄŸu üstüne çeker kimi zaman, kimi zamansa bütün gerçekleÅŸmesi istenen umutları…
mez’ler O’nun için kullanılıyor hayatımda o ise bu küçük heceyi küçümser bakışta….
aman da aman özlemisim buraları (:
Ben burayı keşfetmek için neden bu kadar geç kalmışım? (Okuyan da beni Colomb hezeyanı yaşayan bir dallama sanacak ama neyse.. )