Gerçekten sevdim herkes çocuk olmuş ..Babam hep bana ”her zaman çocuk kalabilsen” derdi. Gerçekten bu laftan hiç birşey anlayamıyordum.Anlayan var mı ?

I KNOW

silinmiş bir cümledir.
bu cümleyi biliyormusun?

Çocukluğumu doyasıya yaşadım ki hala cıkamıyorum içinden..
artık büyümek istiyorum çabucak..
nasıl sokağa kaçıyorsam evden .bir solukta kendimden de öyle..

yeni alışkanlıklar lazım, bilmek lazım.
öğretir misin ?

derinlere işliyor, çok derinlere, taa çocuk olduğumuz dönemlere…
bu şiiri ilk kez böyle etkileyici bir sunumla okumuş olmak, ..williee..’ye yürekten bir teşekkür gerektirir sanırım (:
teşekkürler ..williee..

Merdiven arasında duran eski tuğlalı sobanın içinde sakladığım misketelrim…
Çatı katında sakladığım sigara paketi ve kibrit kutusu…
Kışın gizlice dışarıya kaçıp caminin önündeki uzun yokuşta tüm mahalleli çocuklarla kızak kaymak..
Yazın elmacı dedenin bağına gidip o eşsiz elma ağaçlarından birinden birine zıplamak…
Baharın ilk aylarında yerlerden patlayarak çıkan kaynak sularının çamurlarında çiğdem toplamak…
En büyük yeşil sahamızda yan mahalleyle yaptığımız maçlarda maçın beklenen skorla değilde genelde topun dereye kaçmasıyla bitmesi..
Ramazan günlerinde okuldan sonra iftar öncesi çamlıktaki çeşmeden su getirmek için gidilen yoladaki muhabbetler…
Düşündükçe daha da fazlası gelir elbette bir tebessüme sebep maziden (:

Büyüdük bunları kaybettikte noldu?

Bir tutam da olsa ben çocukluğa razıyım bütün sınıfın karşısında karatahtanın önünde cezamı çemeye de …

Zil nasıl olsa çalmayacak mı? (:

Çocuk olmak;
herkes çocuktur aslında,
yağarken yağmur
nedensiz naıl akarsa göz yaşı öyle..
ya da sabahları olmayan birinin elleri dururken göğsünün üstünde.
herkes çocuktur aslında çalarken gerçek zamanı yalancı hayattan,
Ya da bağıra bağıra susarken kalbi
ateş sıcaklığını yitirmişken dahi
çırpınırken kaybolmasın diye birileri.
birileri çocuktur aslında adı ahmak diye anılsada,
aklını gerektiği yerde gerekmediği kullanışları asılı kalır buharlaşan yeryüzünün yalancı ışıkşlarında.
Aslında çocuklar daha büyüktür, kendini büyük sananlar gözlerini açıpta gördüklerini duyduğunda. Manalar çocuktur isteyişlerin vagonunda.
Son durakta bir şair ağlar bu tren yolunda ve her vagon yıllar önce bildiği mısraların üzerinden geçer. yolcular da yolda bekleyende beklenende gelen ve gidende çocuktur atmosferden yabancı bir nefes gelip sol yanını dövdüğünde.

annem sen neolur çocukluğumu sakla tek kalan bu elimde avucumda…

Yorum yapmamam lazım…. evet evet yapmamalıyım…. Hala çocuğum

Bu dünyanın dilinden anlamaya çalışırken verdiğim çabadan daha kolay öyle olmak. Sevmek daha kolay, bağışlamak ne gelirse aklına işte… Evet çocuktum bir zamanlar ve seçme şansım olsaydı hala öyle olurdum…