15 Oca 2007
Özür Dilerim
Yazar: s1m0ne Kategori:İçimden Geldi |
“Hadi Cumartesi gel”
Mesajı gördüğümde cevap vermek için artık çok geçti. Ben bunu hep yapıyordum zaten. Hele son zamanlarda o kadar sık yapıyordum ki, artık can sıkıcı olmaya başlamıştı. Üstünden vakit geçtikten sonra cevap vermek istemedim, çünkü yazacak hiçbirşey bulamadım, çünkü hiçbir anlamı olmayacaktı, çünkü hiçbir normal insan sevdiği bir insandan ulaşan bir mesaja cevap vermemezlik yapmazdı, asıl sorun benim bu aralar (tamam kabul bayadır) biraz anormal olmamdaydı. İki cumartesi geçti üstünden, ama hala beni rahatsız ediyor. Bir özür borcum var… Özür dilerim; kendime gelicem ama söz, oraya da gelicem…
Yazı hakkında;
Bu yazı 15 Ocak 2007, Pazartesi 16:06 sularında İçimden Geldi kategorisi altında kaleme alınmıştır. Bu yazıya gelen yorumları RSS 2.0 ile takip edebilir, yorum yazabilir, ya da geri izleme kullanabilirsin. Çok istersen yazdırabilirsin.
Hatırlamaz olur muyum ((:
Hatta bunu yazarken aklıma bile geldi desem inanır mısın (:
Özür dilerim ama ilk benim aklıma gelmişti (((:
canım seni seviyorum,
i love you
site cok guzel ve site icindeki bazı arkadaslıklar herbırınızın sözlerı adeta bır sıır
hangi cumartesi geç kalınmış cumartesiiler yıkar insanları
En ilgiliye…
Ben senin gözlerinin yeşiline değil,
Değiline bakarım,
Bakarımda kahbe bir hayata and lenirim,
Her sevda gözümde toplanır,
Toplanırda o akan şeyin,
Göz yaşı olmadığını sadece ben bilirim.
Bakarımda nefesimin çiftlenir uzakta…
Manaya dalmışım ben göremezssin ki.
Kör olmak istemiştin,
İşte senin körlüğün
Ve işte benim körlüğüm,
Birleştirince evren karanlık oluyor.
Ey sen,
Sen artık karanlıkta bile kaybolamazsın.
Sönmüş mumlarında yok,
Yok işte.
Ben kaç gram kalbimle;
Nasıl taşıdımsa ağırlıksız ellerinin yükünü.
Öyle işte.
Küfürettin sen bana:
Ben yüzüne bakarken aylar, yıllar,
Hatta asırlar sonrayı sorgulardım da;
O sonsuzda asla sana kötü söz söylemeyeceğime dair;
Kendime binlerce kez söz verir, yeminler ederdim.
Her gidişin bir eziyet,
Her kötü sözün rahmet gibi işlerdi.
Nasıl sevmişsem ulan seni.
Kendimi söker atardımda, sana kıyamazdım,
Ve sen seni öldüreceğimi sanarak korkardın.
Korkaklığın ve çaresizliğin nefrete dönüştü sonra,
Dönüşecek o kadar şey içinde,
Sana en layık olmayanına.
Bumudur diye çarparken beni duvar duvar,
Adının ve belkide yanında olabilecek adımın
Başharfini beklerdim her köşe başında,
Beklerdim bütün otobüslerin penceresinde,
Ve dünyanın bütün plakaları, gözlerimde tutulurdu.
Ve ben hala kaçırmam,
Gizeminde seyrederken uzaklaştığım bizi.
Ve ben herşeye rağmen uzaklaştıkça kaybolup giden bizden,
Dahada yaklaşırım yeni bir bize…
Ve ben bize varırım,
Yalanda olsa kendimi kandırarak.
Ve ben her kahbe uzanışa,
Körpe bir gül ile cevap veririm,
Bizi hatırlayarak.
En zalimi kalbe gelir,
Bilirki sorularım bitmiş,
Bir tokat gibi kelimeleri yüzüme vurarak.
Bilirki; bir sen varsın bende.
Bilirki; sessizliğim sorgulanmış susarak.
En zalimi çocuk olur cezaya uzanarak.
Sen merhameti gömersin,
Görüpte anlayamadığın bir hal vardır onda.
Onlarca yazar dikersin karşıma,
Binlerce hasta fikirle yargılarsın beni.
Sen zavallı sevdiğim,
Sen mevlanayı, yunusu bilmez gibisin.
Sen merhameti gömersinde ancak toprağın üstünden bakabilirsin ona!
Senin anlamak istemediğin bir şeyler kayıptır orada,
Onun vermekle eksileceği yönünde aldatılmışsın.
Onun verdikçe arttığını kavrayamazsın.
Hep zekiyim dersin,
Öylesin de.
Sen espirilenip gülerken,
Ben bilmem kaçıncı komik bulguyu belirtmektense,
Senin gülümsemendeki sorhoşluğumla boğarım kendimi.
Bir aptal sanırsın beni.
Sadece bir aptal.
Haklısında onca canda bunca cansız kalmak.
Aptallıktır aslında.
Şimdi ne olacak!
Böyle anlamlı konuşmaları,
Seni alacam, bulacam gibi sözlerle ağırlatmak;
Çirkin düşer erk’e
Bizi en ilgilendirmeyen nedenlerle boşver.
En ilgiliye…
***************
Son bişy daha sölecem ama bulamıyorum bi türlü.
seni seWiyorum
starstr, kimi seviyorsun böyle.. her yer doldu seni seviyorumlarla (:
Evet ya ne bu böyle ((:
“Seviyorum” duydumda ondan geldim buraya
Ben seviyorum evet, “o” özeldir…
Ama bir de sevdiklerin vardır hani, ve seviliyorsundur da yani öyle sanıyorsundur en azından…
Bilmiyorum ya,
magdem konu özür dilemek,
“özür dilerim,
anlayamadım…
neredesiniz?”
Birini çok seviyorum ama beni anlamıyor yaa!
Bloğunuzuda doldurdum, bu kadar yeter bir daha yazmasam iyi olacak.
Özür dilerim..
gerçekten aynı duyguları yaşadım bir aralar…
kurtuldunmu derseniz kurtuldum…
fakat bir enkaz yığını gibi kurtuldum…
bazı şeylere cevap verememem yada vermemem yüzünden bir çok şeyi kaybettim..
hayatımın en önemli varlığım bu yüzden elimden gitti…
şimdi; beni duysada olur duymasada onun için pek bişey deişmez ama bende özür dilemek istiyorum… affedilmeyeceğimi bile bile..