ne halim varsa gördüm,
çok koştum çok yoruldum
ve şimdi bende düştüm..

Aylardır bir albüm haberiyle oyalanıyoruz. Ağzımıza bir kaşık bal çaldılar, gerisi yok. Belki Bir Gün Özlersin ile başlayan Emre Aydın‘ın albüm macerası bir yerlere takıldı ama nereye bilmiyoruz. Nerdeyse şehir efsanesine dönecek. Hayranlar artık mızmızlanmaya başladı. Aslında şöyle bir bakacak olursanız henüz herkesin bildiği bir isim değil Emre Aydın. Üstelik 6. Cadde ismini henüz üzerinden […]

kaçmakla mutluluklar
bulunmuyor bunu bil…

Arıyorum bir adet s1m0ne arıyorum, bulana ödülüm yok belki ama O olmayınca benimde içimden gelmiyor bir şeyler karalamak, resim yapmak sunmak, konuşmak ve susmak.. Bir şarkıdan bir yer yazıyorum anlamıyor kimse, devam ettirende olmuyor.. Özür dilemek geliyor içimden saçmasapan yerlerde ama o da olmuyor (:
Bir sana gevezelik yapabiliyordum, gel susucam bu sefer söz.. (:

ilk o haberdar etmişti böyle bir şarkının varlığından, o söylemişti..
yine o söyledi, ‘balık’ sesiyle;

“sen iyi bilirsin, ben en çok seni sevdim..
seni sevdim..”

5 dakika 6 saniyelik bir saygı duruşu.
bıkmadan.. usanmadan.. her defasında, ölesiye..
resimler birikmişti içimde, içimde kalmasın diye şimdi bir dikenin üstünde..
“konuşamıyor insan, böyle havalarda”