Kal rüyamda, olduğu gibi değil de olmasını istediğim gibi sürsün her şey.. Uzun uzun ve anlaşılması zor cümleler kurmama gerek kalmasın, yalnızca sen anla..
…
ama
..sen yalnızca..

Rüya mı bu? Orada beklerken gördüğüm sen misin? Beklettiğim, ama hep beklediğim.. Garip ama değil mi, erkenden olmam gerekirken orada, olamıyorum.. Son dakikaya kadar bekliyorum evde, gelmezsin diye; çıkmıyorum evden.. Bir emin olsam geldiğine derken;
“Geldim” diyorsun, “bekliyorum..”
Sıkışıyor kalbim, kendimi boşluğa bırakıyorum, zamana..
…
ama
..yoldayım geliyorum..

Bir siluet uzaktan, üşümüş.. Elleri cebinde, kulağında bir müzik.. Geçmişten kalma bir yaprak düşüyor, son yaprak belki de.. o koridor, o şarkı.. Beynimi yoruyor hepsi, dursun bu flashback..
Bir yara sızlıyor o an; ağlatmıyor.. ağlamama, izin vermiyor.. Yaklaşıyorum, acıyor.. da; nefes aldırmıyor…
…
ama
… öldürmüyor da sanki…

Yol bitiyor.. sen ve sesin:
“Merhaba”

Bütün merhabalar uyanıyor içimde, bütün duygular gidiyor.. Ben miyim bu? Neredeyim ben? Hala mı rüya.. Bir melodi geliyor derinden, bakıyorum senden.. Son dinlediğin şarkı olsa gerek, müziği duyuyorum da sözler yok.. Çok tanıdık oysa, ay gibi, dinlediğim bütün şarkılar gibi tanıdık.. Sen gibi tanıdık.. Çıkmaz sokaklarda çıkar yol aradığım, her seferinde, her yolun sonunda karşılaştığım enkaz kadar tanıdık.. Ama sözler karakutu gibi yok, arıyorum yıkımların arasında, ahh bir bulsam.. Çözülecek sanki bu rüya.. Uyanacağım.. Bu son sonrası yok, sonra diye bir zaman yok..
notalarım var;
..
ama
sözlerim?

..sözlerimi kaybettim, hükümsüzdür..

“İyi değilsin sanırım, gel dışarı çıkalım”
Evet değilim, hiç iyi değilim.. Sen burdasın ama ben iyi değilim, kalbim.. nefeslerim.. darmadağınım.. Sanırım kuytundayım.. ama soğuk dışarısı, üşüyorum.. Nasıl bir rüya bu, neden saçmalıyorum.. Yanımdasın ama ben üşüyorum, seni göremiyorum, tutamıyorum.. Bakışlarımı kaçırıyorum.. Gözlerim sağda, seninkiler solda.. Değişelim hadi, ben sola sen sağa.. Sesler çoğalıyor evde, gürültü çok.. Yine duyamıyorum seni, kim açtı bu müziği? Bir şeyler anlatıyorsun, hayatı, değişenleri, topladığın parçalarını, bulamadıklarını.. Umrumda mı sence hayat, dinliyor muyum seni.. Sus, sadece sus; bir şey söyleyeceğim ve gideceğim..

“Efendim?”
-Bir şey söyleyeceğim ve gideceğim..
Ortak paydada buluşuyor bir an gözlerimiz, sonra sırasıyla sağa ve sola.. ayağa kalkarken söylüyorum;
..seni seviyorum..
..ve gidiyorum..

Aynı melodi başlıyor yeniden, bu sefer derinden değil, her yerinden bu evin.. Bütün her şey susmuş, yoğun sessizlik.. Odalar küçülüyor, sesler azalıyor.. Sessiz bir fısıltı var kulağımda, balıksın ya, sende susuyorsun.. bende balığım oysa.. Susmalıyım biliyorum..
ama
..bu şarkı..

“bırakın beni bırakın uyandırmayın,
yanıyor canım,uyanırsam ağlarım”

Yazı hakkında;

7 Yorum

1. s1m0ne demiş ki: (2 Mayıs 2006 saat 9:37)
   

   Uyan dedi bir ses uyan; o burda
   Uyandım, aradım, bulamadım…

   Sen de uyan, bazen ağlamak da güzeldir…
2. krizantem demiş ki: (4 Mayıs 2006 saat 1:08)
   

   aslında nelerden vazgeçtiğimiz düşündüm okurken,
   kendimizdenmi,
   hayattanmı,
   aşktanmı..
   herşey birbirine karışmış,revamı bu dedim sonra kendi kendime,
   ama sustum bende..
   şarkılar konuşuyor nasılsa bizim yerimize..

   ”deli kızım uyan,söylenenler yalan”
3. zehra demiş ki: (21 Mayıs 2006 saat 11:30)
   

   cok ama cok guzel gercekten beni aglatiniz galiba
4. Yps!lon demiş ki: (26 Mayıs 2006 saat 14:37)
   

   Kalbimin karşı kıyısında
   Suların tam ortasında
   Sevdalarım yanıyordu uymadım
   Yağmur yüklü bulutlarımdan
   Hep kırılan umutlarımda
   Yalnızlığım büyüyordu uyandım
   Aşk dolu rüyalara uyusam
   Uyanmak mümkün olmasa
   Kabusları sıyırıp atsam karanlıkta
   Yollar gider bir gün biter
   Rüyalarım kabuslarım ama onlar benimle
   Ömür geçer bir gün biter
   Bir tebessüm isterim yolun bittiği yerde
   ~> Ağladı gönül ama pes etmedi, başının belası sevgili..
5. atakan demiş ki: (7 Eylül 2006 saat 20:55)
   

   Ben bu siteyi doLaşırken mutLaka BeLiBiGünÖzLersin i dinLerim, bazen en komik şeyLeri okurken biLe hüzün kapLar içimi, Tek bir keLime, veya bir soru ısareti dusunceLerime, kaLbime ortak oLur… Buda onLar Gibi mükemmeL bi yazı söyLenebiLecek herseyi anLatıyor zaten FazLa Söze Gerek yok !
6. tgbgklp demiş ki: (12 Ekim 2006 saat 15:35)
   

   gözlerim doluyor gidişinle… ve gidişine engel olamamak, öylece sessiz kalmak. nasıl da gittin anlayamadım bile.
   akıttığım kanlar ya da bedenimdeki o sonsuz acı değildi canımı acıtan, kalbimi götürmeseydin bari…
   her telefon çaldığında sen olmanı dileyecek kadar aptalım belki de. neden hala ruhuma sahipsin?

   ben bunları düşünürken okudum bu yazıyı, acının en dibindeyken… anlamıyorum ya seven insan nasıl gider ya, seni seviyorum der ve gider, nasıl olur bu ya anlamıyorum. içim acıyo, kan ağlıo gözlerim… artık inanmıyorum seni seviyorum’lara…
7. hopeless demiş ki: (5 Ocak 2007 saat 14:09)
   

   hayatımızın en uzun uykusudur belkı yasadımız asklar
   her anı yıllar surercesıne
   bazen beklentısız mısafırlerı karsılar
   bazende beklenenı ugurlar
   ama yınede ayakta uyutur bızı asklaarr
   bazen uyamak ıstemeyız bu tatlı uykudan
   ama kader yaa uyandırır bızı en guzel anında
   terler ıcınde yatamızda kıvranırken uyanmak ısterız
   artık acıya donusmustur ask her karesı bıze saplanan bı bıcak her anı bı felaket
   bundan kotusu olamaz derken en kotusu gelır senı bulur
   her uykuya dalısımız bızden yıllarımızı gotururr
   bundan hıc pısmanlık duymadan uyuruz bızz
   ACI UYANDIRANA KADAR UYURUZ BIZ ASKIN KOLLARINDA

Yorum Yaz