Herşey aslında olması gerektiği gibi de biz mi farkında değiliz. Yine bir filmden yola çıkarak aklıma takılan bu düşünce doğru mudur ki ? Hani hayatı değiştiren anlar vardır, yıllar sonra dönüp baktığımızda çok da dikkat çekmeyen bu ayrıntılar hayatın tüm akışını değiştirebilir mi?
Mesela Rastlantının Böylesi‘ndeki gibi bir metroyu kaçırmakla neler kazanıyoruz, ya da yetiÅŸmekle birÅŸeyler kaybediyor muyuzdur ? Bir ara bu fikre fena halde sarmış, yetiÅŸemediÄŸim asansörlere bile acaba diyerek binmiÅŸtim. Sonunda dedim bu böyle olmayacak, herÅŸey aslında olması gerektiÄŸi gibi; o asansöre binmemen gerekiyorsa binmemiÅŸsindir. Ama görünen o ki bir yerlerde bir düşünce kalmış, hala yazdırabilen… Kalmış ve geçen gün yazılan spiritüelizm yazısıyla tekrar kendini dışa vurmuÅŸ… Yine baÅŸladık yani acabalara; yine bir yerde sıkılıp, daha doÄŸrusu yorulup bırakacağım biliyorum ama… O zamana kadar yine asansör, otobüs, bilimum ulaşım araçları, attığım adımlar falan filan… UÄŸraÅŸacağız yani (:

Yazı hakkında;

4 Yorum

1. gulo demiş ki: (2 Mayıs 2006 saat 15:15)
   

   hımm bu etki kelebek etkisi
   diyerek kendimi çok kandırmışlığım varıd benim dee

2. merdanas demiş ki: (10 Mayıs 2006 saat 23:18)
   

   Rastlantı ve ben… Düşünüyorum da ne kadar uzak. Bu denli düşünmemek lazım sanırım. Bu yazıdan sonra ben daha çok TRUMAN SHOW’u anımsadım. Gülüp geçiyorum. Öyle olması gerektiÄŸi için… Yaşıyorum öyle olması gerektiÄŸi için…

3. ..williee.. demiş ki: (11 Mayıs 2006 saat 21:43)
   

   “Dışarıdaki dünyanın içimizdeki dünyadan daha gerçek olduÄŸuna inanmaya koÅŸullandırılmışız. Bu yeni model bilim tam tersini söylüyor. Diyor ki içimizde olan, dışımızda olanı yaratır.

   Sorun dünyada değil, dünyayı algılama biçimimizdedir belki.
   “Aslında kaşık yok!” deniyordu ya “Matrix”te. ”

   Raslantılarda yoktu belki de (:

4. hamit demiÅŸ ki: (12 Ekim 2006 saat 9:44)
   

   belki bu bir rastlandı değildir

Yorum Yaz