Kendimi bildim bileli bekledim ben. Büyümeyi bekledim; biÅŸey olmadı. Sevmeyi sevilmeyi bekledim; biÅŸey olmadı. Birilerini bekledim; kimi geldi, kimi gelmedi; yine biÅŸey olmadı. Oysa ben biÅŸey olmasını bekledim hep. Ve buna aracı olabilecek herhangi birini,birÅŸeyi… Åžimdi yazı bekliyorum; yaz gelecek, kışı bekleyeceÄŸim. Herkes bekletiyor beni; doktor bekletiyor, banka bekletiyor, çayın demi bekletiyor, otobüsler bekletiyor. Hergün bıkıp usanmadan beklediÄŸim otobüsler, bir gün gelip geç kaldığımda beni beklemiyor ki. Arkasına bile bakmadan yoluna devam ediyor. Ben varım ya da yokum; onun için farketmez ki. Bir yolcu eksik, bir yolcu fazla. Günü geceye baÄŸladım, geceyi güne. DüÅŸlerimi bile bekledim. Bu gece mi acaba? Uyusam görür müyüm ? Yarınları bu yüzden sevdim; ama gördüm ki bugün aslında dündü. Yarının da bugünden farkı olmayacaksa beklemiyorum ben artık.

Yazı hakkında;

8 Yorum

1. zeynep demiÅŸ ki: (30 Mart 2006 saat 23:33)
   

   bekleme yapmayalım kapı önünde…

2. merdanas demiş ki: (8 Mayıs 2006 saat 1:49)
   

   Varolmak beklemek demek, beklemek yarınlara, yarınları yıllara eklemek… Dünü ezip, yeni güne emeklemek. Beklemek hep ilerlemek aslında. Birini beklemek,diÄŸerlerini elemek demek. Güle ilerlerken, papatyaları ezmek demek. Ama hep beklemek.

3. gülhan demiş ki: (14 Mayıs 2006 saat 17:45)
   

   beklemek beynimizin bize oynadığı oyundur gelmicek olanı beklemek gelmeyeceÄŸini bile bile beklemek beklemek aslında bir iÅŸkencedir sen kendi kendine beklersin beklenenin haberi olmadan beklemek kendini kandırmaktır geleceÄŸini umut ederek … eee o zaman neyi beklersin ölümün geldiÄŸi güne kadar hayat hep beklemektir….

4. kelebek demiş ki: (26 Mayıs 2006 saat 14:16)
   

   Beklemiyorum artık beni bekleteni

5. sadoo demiÅŸ ki: (5 Haziran 2006 saat 0:47)
   

   sonu ucurumsa beklemenin adı yitiktir. adı konmamıs cocuk yada anahtarı kayıp kapı gibi çaresizliktir .kapı da bekler kilidini, insanda… anlasılmayı bekler , sevilmeyi , beklemeyi bekler o aslında … çünkü alışmıştır beklemeye , kandırır hayat bi kaç umut serpiÅŸtiriverir düşlerine …önceleri rüşvetle baÅŸlatır hayat bizi bekletmeye sonra werdiÄŸi umutlarıda alınca elimizden tahtını yitirmiÅŸ krala çewirir aniden bizi … bununla da yıkılmazki insan alışmıştır nasıl olsa .nasır tutar ya öyle iÅŸte…kaybettiÄŸi umudunu bekler , umudu beklerken yarını , yarın derken baharı, yazı , kışı…. beklemeden duramas olur … hep bi yerde beklediÄŸi ve hep bekleyeceÄŸi bi ÅŸeyler mutlaka wardır bundan sonra…bunun farkına wardığında da geçmiin tokat izlerini görür suratında…!

6. gülşah ediz demiş ki: (4 Ocak 2007 saat 19:23)
   

   beklemek bazen bir avuç ateş yutmak gibi gelir insana.bazen yorar insanı,gözlerin hiç gelmeyecek insanı bekler.hep bir umutla yarın diye avuturuz.oysa yarınının dünden ne farkı var ki.yarınlar hep güzel olsun rabbim umutlarımızı gerçeklestirsin

7. selami demiÅŸ ki: (28 Nisan 2007 saat 12:28)
   

   Beklerken sürekli bir şeyler yitiriyoruz gibi geliyor bana, bunun filmini yapmak isterken buralara geldim.

8. ibrahim demiÅŸ ki: (2 Åžubat 2008 saat 1:51)
   

   beklemek ama beklerken umarım keske demezsınız…yaÄŸmurun bulutu beklediÄŸi gibi beklemek…

Yorum Yaz