Kendimi bildim bileli bekledim ben. Büyümeyi bekledim; bişey olmadı. Sevmeyi sevilmeyi bekledim; bişey olmadı. Birilerini bekledim; kimi geldi, kimi gelmedi; yine bişey olmadı. Oysa ben bişey olmasını bekledim hep. Ve buna aracı olabilecek herhangi birini,birşeyi… Şimdi yazı bekliyorum; yaz gelecek, kışı bekleyeceğim. Herkes bekletiyor beni; doktor bekletiyor, banka bekletiyor, çayın demi bekletiyor, otobüsler bekletiyor. Hergün bıkıp usanmadan beklediğim otobüsler, bir gün gelip geç kaldığımda beni beklemiyor ki. Arkasına bile bakmadan yoluna devam ediyor. Ben varım ya da yokum; onun için farketmez ki. Bir yolcu eksik, bir yolcu fazla. Günü geceye bağladım, geceyi güne. Düşlerimi bile bekledim. Bu gece mi acaba? Uyusam görür müyüm ? Yarınları bu yüzden sevdim; ama gördüm ki bugün aslında dündü. Yarının da bugünden farkı olmayacaksa beklemiyorum ben artık.

Yazı hakkında;

8 Yorum

1. zeynep demiş ki: (30 Mart 2006 saat 23:33)
   

   bekleme yapmayalım kapı önünde…

2. merdanas demiş ki: (8 Mayıs 2006 saat 1:49)
   

   Varolmak beklemek demek, beklemek yarınlara, yarınları yıllara eklemek… Dünü ezip, yeni güne emeklemek. Beklemek hep ilerlemek aslında. Birini beklemek,diğerlerini elemek demek. Güle ilerlerken, papatyaları ezmek demek. Ama hep beklemek.

3. gülhan demiş ki: (14 Mayıs 2006 saat 17:45)
   

   beklemek beynimizin bize oynadığı oyundur gelmicek olanı beklemek gelmeyeceğini bile bile beklemek beklemek aslında bir işkencedir sen kendi kendine beklersin beklenenin haberi olmadan beklemek kendini kandırmaktır geleceğini umut ederek … eee o zaman neyi beklersin ölümün geldiği güne kadar hayat hep beklemektir….

4. kelebek demiş ki: (26 Mayıs 2006 saat 14:16)
   

   Beklemiyorum artık beni bekleteni

5. sadoo demiş ki: (5 Haziran 2006 saat 0:47)
   

   sonu ucurumsa beklemenin adı yitiktir. adı konmamıs cocuk yada anahtarı kayıp kapı gibi çaresizliktir .kapı da bekler kilidini, insanda… anlasılmayı bekler , sevilmeyi , beklemeyi bekler o aslında … çünkü alışmıştır beklemeye , kandırır hayat bi kaç umut serpiştiriverir düşlerine …önceleri rüşvetle başlatır hayat bizi bekletmeye sonra werdiği umutlarıda alınca elimizden tahtını yitirmiş krala çewirir aniden bizi … bununla da yıkılmazki insan alışmıştır nasıl olsa .nasır tutar ya öyle işte…kaybettiği umudunu bekler , umudu beklerken yarını , yarın derken baharı, yazı , kışı…. beklemeden duramas olur … hep bi yerde beklediği ve hep bekleyeceği bi şeyler mutlaka wardır bundan sonra…bunun farkına wardığında da geçmiin tokat izlerini görür suratında…!

6. gülşah ediz demiş ki: (4 Ocak 2007 saat 19:23)
   

   beklemek bazen bir avuç ateş yutmak gibi gelir insana.bazen yorar insanı,gözlerin hiç gelmeyecek insanı bekler.hep bir umutla yarın diye avuturuz.oysa yarınının dünden ne farkı var ki.yarınlar hep güzel olsun rabbim umutlarımızı gerçeklestirsin

7. selami demiş ki: (28 Nisan 2007 saat 12:28)
   

   Beklerken sürekli bir şeyler yitiriyoruz gibi geliyor bana, bunun filmini yapmak isterken buralara geldim.

8. ibrahim demiş ki: (2 Şubat 2008 saat 1:51)
   

   beklemek ama beklerken umarım keske demezsınız…yağmurun bulutu beklediği gibi beklemek…

Yorum Yaz