Daha önceden denemedim hiç mektup yazmayı, yazdıklarımsa gönderilmemiş mektup olmaktan öteye geçemedi.. Bu aralar aklımda, yazıyorum da yine adresi bilmiyorum sanırım.. Mektup lafı geçince bir yerlerde Vizontele geliyor aklıma ve birde en sonunda Sezen Aksu’nun söylediği “Gülümse”.. Sezen Aksu mu çok güzel söylemişti, yoksa benim gerçekten gülmeye ihtiyacım mı vardı hatırlamıyorum ama bir daha hiç o kadar güzel gelmedi o şarkı.. Böyle bir başlangıç oldu benim için, Dikenli Tel’de ilk diken battı bile.. Kapanmaya yüz tutan bir yaranın üstüne.. Bu dikenler birikir, yara ya da içimizdeki her neyse büyür mü bilmiyorum ama benliğimi yitirdim ve sanırım artık şikayetçi bile olamıyorum bundan.. Olduğumdan çıktım, olmam gerektiğini ezberlediğim şeye gidiyorum.. Bir boşluk ki, in in bitmiyor; düşe kalka değil de, düşe düşe iniyorum; bir düşsem de doğrulabilsem..Bir değebilsem artık yere.. Daha en baştan karamsarlığımla boğmak istemem sizi =) 

Tek şey var söylenmedik.. Teşekkür ederim, teşekkür ettim.. =) 

-Yazarım sana!

- Yazma!.. O zaman bekliyor insan. Buraya çok az insan geliyor, çok insan gidiyor. Kalanlar da bekliyor, ama bazen çok uzun bekliyor. Yani mesela zannediyosun ki; bi yoldan birisi gelecek, boş uzun bir yol.. Devamlı ona bakıyorsun.. Sonra hiç kimse gelmiyor.. Yazma arkadaş.

- Ben seni hiç unutmayacağım.

Yazı hakkında;

1 Yorum

1. s1m0ne demiş ki: (19 Ocak 2006 saat 15:26)
   

   Çok uzun bir mektup yazdım sana.
   Başından sonuna kadar okudum da.
   Neler yapmışım diye merakımdan.
   Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım.
   Büyük harflerle yalnızca adını.
   Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum.

   Mektup cebimde.
   Cebim yüreğime yakın.
   Yüreğim sende.
   Sen yüreğime yakın.

   Öyleyse mektup sende.

   Hoşgeldin (:

Yorum Yaz